«لغت نامه دهخدا»
[چَ چَ نَ] (اِ مرکب)چقچقه، و آن چسپانیدن انگشتان است در زیر بغل یا پهلوی کسی تا به خنده افتد و خاراندان کف پا را نیز گفته اند. (لغت محلی شوشتر خطی). غلی بلی، و آن دست زدن به پهلوی کسی است که او را بد آید و بخندد. (لغت محلی شوشتر- خطی) قلقلک در اصطلاح مردم شوشتر. و رجوع به چقچقه شود.