چکاگه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ گَ / گِ] (اِ) چوب گنده ای که پس در اندازند. (ناظم الاطباء). چکابه. چنبه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر