«لغت نامه دهخدا»
[چِ چِ] (اِ صوت) صدا و آواز سوختن فتیلهء چراغ است وقتی که تر باشد. (برهان) (آنندراج). آواز سوختن فتیلهء تر باشد. (جهانگیری). آواز سوختن فتیلهء تر شده. (رشیدی) (انجمن آرا). آواز و صدای سوختن فتیلهء چراغ وقتی که تر باشد. (ناظم الاطباء). صدائی که از سوختن فتیلهء تر شدهء چراغ برآید. جِز جِز و جیز جیز. (در تداول اهالی خراسان) : کخ کخ(1) اندر فقیه(2) چیست خری چکچک اندر چراغ چیست تری. سنایی (از فرهنگ رشیدی). || آواز روغن داغ شده ای که در آن آب باشد. صدای داغ شدن روغن مخلوط به آب جیز جیز. جلیز جلیز. (در تداول روستائیان خراسان). (1) - ن ل: خک خک (2) - ن ل: سماع.