چک چک

«لغت نامه دهخدا»

[چِ چِ] (اِ صوت) صدا و آواز سوختن فتیلهء چراغ است وقتی که تر باشد. (برهان) (آنندراج). آواز سوختن فتیلهء تر باشد. (جهانگیری). آواز سوختن فتیلهء تر شده. (رشیدی) (انجمن آرا). آواز و صدای سوختن فتیلهء چراغ وقتی که تر باشد. (ناظم الاطباء). صدائی که از سوختن فتیلهء تر شدهء چراغ برآید. جِز جِز و جیز جیز. (در تداول اهالی خراسان) :
کخ کخ(1) اندر فقیه(2) چیست خری
چکچک اندر چراغ چیست تری.
سنایی (از فرهنگ رشیدی).
|| آواز روغن داغ شده ای که در آن آب باشد. صدای داغ شدن روغن مخلوط به آب جیز جیز. جلیز جلیز. (در تداول روستائیان خراسان).
(1) - ن ل: خک خک
(2) - ن ل: سماع.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر