«لغت نامه دهخدا»
[چِ لَ / لِ چِ لَ / لِ] (اِ صوت) آواز راه رفتن در زمینی که آب کمی در آن باشد. (لغت محلی شوشتر،نسخهء خطی). صدایی که از شلوار و جامهء تر هنگام راه رفتن یا دویدن برخیزد، یا آوایی که از راه رفتن یا دویدن بر زمین آبناک برآید. (در اصطلاح اهالی فیض آباد محولات بخش تربت حیدریه). شلپ شلپ. || آواز کشیدن پاشنهء کفش بر زمین در راه رفتن. (لغت محلی شوشتر،نسخهء خطی). چلیک چلیک. تلق تلق. تلیک تلیک.