چلچلی

«لغت نامه دهخدا»

[چِ چِ] (حامص مرکب) خلی. بوالهوسی. عمل دیوانگان. در تداول عامه گویند: مرد که به چهل سال رسید اول چل چلیش است، یا مرد چل ساله تازه اول چل چلیش است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر