«لغت نامه دهخدا»
[چِلْ لَ / لِ اَ دَ] (مص مرکب) زه کمان را به حرکت در آوردن و تکان دادن. چلهء کمان را کشیدن و رها کردن : بی عقاب تیر هر سو صد شکار افکنده ام چله از شصت هنر چون برکمان افشانده ام. ثنائی (از آنندراج). رجوع به چله شود.