«لغت نامه دهخدا»
[چِلْ لَ / لِ نَ / نِ] (اِ مرکب)خانه ای که مرتاضان ایام چله در آن بسربرند. (آنندراج). آنجائی که در مدت روزه داشتن توقف کرده و در را بروی خود می بندند. (ناظم الاطباء). جای چله نشستن. محل ریاضت کشیدن و چله گرفتن چله نشینان. جای اعتکاف صوفیان و زهاد : به چشم کم منگر در دوات تیره دلم که چله خانهء یوسف درون چاه من است. صائب (از آنندراج). با این قد خمیده نگشتیم گوشه گیر در چله خانه ای ننشیند کمان ما(1). زکی ندیم (از آنندراج). رجوع به چله شود. (1) - صاحب آنندراج این بیت را نیز درمعنی چله خانهء زاهدان و مرتاضان شاهد آورده است. لیکن واضح است که کمان به شیوهء زاهدان در چله خانه ننشیند بلکه دراین بیت چله و زه کمان را به ایهام آورده است و شاید چله خانه کمان جایی باشد که در آنجا کمان را چله و زه کنند.