«لغت نامه دهخدا»
[چِلْ لَ / لِ] (نف مرکب) کمانگر. (آنندراج). سازندهء کمان. کمان ساز. متخصص ساختن و چله بستن کمان : کشیده کمان را چو از روی کار طلبکار تیرش شده چله دار. طغرا (از آنندراج). || در تداول عامه، کسی است که در روز چهلم مرگ عزیزی عزاداری کند و مراسم چله را برگزار سازد. آنکه چله داری کند. و رجوع به چله و چله داری و چله داری کردن شود.