چله دار

«لغت نامه دهخدا»

[چِلْ لَ / لِ] (نف مرکب) کمانگر. (آنندراج). سازندهء کمان. کمان ساز. متخصص ساختن و چله بستن کمان :
کشیده کمان را چو از روی کار
طلبکار تیرش شده چله دار.
طغرا (از آنندراج).
|| در تداول عامه، کسی است که در روز چهلم مرگ عزیزی عزاداری کند و مراسم چله را برگزار سازد. آنکه چله داری کند. و رجوع به چله و چله داری و چله داری کردن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر