«لغت نامه دهخدا»
[چِلْ لَ / لِ کَ دَ] (مص مرکب) زه کردن کمان را. کمان را چله بستن : از زبر دستان که خواهد این کمان را چله کرد بادهء پرزور چون نگشود ز ابرو چین ترا. صائب (از آنندراج) رجوع به چله و چله بستن شود.