«لغت نامه دهخدا»
[چَ] (ص)(1) خمیده. منحنی. کوژپشت. خمیده پشت. قوزی : گفت ای کدخدای خام طمع پیرپوچ بغل زن چمچاچ کاج صمصام را سزد بریال سوزنی را ترانه بر ره چاچ. سوزنی (از یادداشت مؤلف). رجوع به چمچاخ شود. (1) - ظ. «چم چاخ» که در برهان مختوم به خاء معجمه آمده مصحف «چم چاج» است. (یادداشت مؤلف).