چمن زنی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ مَ زَ] (حامص مرکب)پیراستن و کوتاه کردن چمن. زدن و بریدن زیادتی و بلندیهای چمن باغ با باغچه یا ابزار مخصوص این کار. عمل باغبان در پیراستن چمن. || (اِ مرکب) ماشین چمن زنی که با آن چمن را برند. || قیچی چمن زنی. قیچی مخصوص بریدن چمن(1). چمن زن. چمن پیرا. مقراض چمن زنی. و رجوع به چمن پیرا، چمن پیرای و چمن زن شود.
.
(فرانسوی)
(1) - Tomdeuse a gazon
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر