«لغت نامه دهخدا»
[چَ مَ طِ / طَ] (نف مرکب)باغبان. (آنندراج) (ناظم الاطباء). مرادف چمن آرای و چمن پیرای و چمن ساز. (از آنندراج). و رجوع به چمن آرای و چمن پیرای و چمن ساز شود. || هر آنچه باغ و چمن را بیاراید و زینت دهد. گل یا درخت یا هرچه مایهء زیبایی و آراستگی باغ و چمن شود : خیز و بجلوه آب ده سرو چمن طراز را آب و هوا زیاده کن باغچهء نیاز را. عرفی (از آنندراج).