«لغت نامه دهخدا»
[چَ مَ سَ / سِ] (ص مرکب)آنکه در چمن ها بگردد. مرادف چمن گرد. (از آنندراج). گردش کنندهء در باغها. (ناظم الاطباء). سیرکننده در باغها و بستان. آنکه در باغ و بستان سیر و سیاحت کند : الفت هوسم نیست به دلهای چمن سیر ترسم که مرا با غم خود وانگذارند. حضرت شیخ (از آنندراج). رجوع به چمن گرد شود.