چمنگاه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ مَ] (اِ مرکب) مرادف چمنزار و چمنستان. آنجا که چمن روید. مرغزار و سبزه زار :
که در پایان این کوه گرانسنگ
چمنگاهی است گردش بیشهء تنگ.نظامی.
وآن سرو رونده زآن چمنگاه
شد روی گرفته سوی خرگاه.نظامی.
رجوع به چمن زار و چمنستان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر