چمیده

«لغت نامه دهخدا»

[چَ دَ / دِ] (ن مف / نف) از روی ناز و غمزه و خرام و تکبر براه رفته. (برهان) (آنندراج). خرامیده بطور بزرگواری و حشمت و زیبایی. (ناظم الاطباء). و رجوع به چم و چمیدن شود. || خم شده را نیز گویند. (برهان). خم شده و کج گشته. (ناظم الاطباء). و رجوع به چمیدن شود. || (اِ) خستهء انگور. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر