چنگال افکندن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ اَ کَ دَ] (مص مرکب) کنایه است از نیرو از دست دادن. ناتوان و زبون شدن :
دژآگهی که به بیشه درون سپیده دمی
ز بیم دشنهء او شیر بفکند چنگال.منجیک.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر