«لغت نامه دهخدا»
[چَ گِ حَ] (ترکیب وصفی، اِمرکب) چنگی که آواز ملایم داشته باشد. چنگ با آوای زیر : ای نور چشم مستان در عین انتظارم چنگ حزین و جامی بنواز یا بگردان. حافظ.