چوب ایمد

«لغت نامه دهخدا»

[بِ اَ مَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)(1) چوب گاوآهن که زمین را با آن شیار (شدیار) کنند. چوب زمین شخم کن. چوبی که گاوآهن را بر آن نصب کنند. و زمین را بشکافند. (از برهان). چوب گاوآهن. (ناظم الاطباء) : یکی دیگر گفت من میخواهم در پی تو بیایم... عیسی بدو گفت کسی نتواند دست خود بر چوب ایمد بنهد و از پی خود نگاه کند و ملکوت خدای را شاید. (ترجمهء دیاتسارون ص 162 لوقا باب 9 شماره 62).
(فرانسوی)
(1) - Arcade de pont.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر