چوب سرخ

«لغت نامه دهخدا»

[سُ] (اِ مرکب) بقم.(1) (ناظم الاطباء). چوبی است سرخ که چیزها بدان سرخ کنند. (یادداشت مؤلف).
(1) - Rotang ourotin.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر