چوچوله

«لغت نامه دهخدا»

[لَ / لِ] (اِ)(1) اندام کوچکی که نعوظ میکند و در قسمت جلو شرم زن قرار گرفته است. این اندام در زن و سایر پستانداران ماده به یک وضع و شکل جایگزین شده و از دو جسم غاردار غیر اسفنجی تشکیل شده است که بجا و مانند شرم مرد است. از نظر جنین شناسی در هفتهء هفتم برآمدگی تناسلی(2) دراز و استوانه ای میشود. در قاعده آن مجرای ادرار و سینوس اوروژنیتال از خارج بسته میشود. اما در زن برآمدگی تکمه مانند تناسلی به چوچوله بدل میشود و سینوس اوروژنیتال بازمیماند و تشکیل دهلیز را میدهد. این عنصر مرکز احساسات شهوانی است. رجوع به چچله شود.
(1) - Clitoris.
(2) - Genital tubercle.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر