چوزه

«لغت نامه دهخدا»

[زَ / زِ] (اِ) غوزهء پنبه را گویند. (یادداشت مؤلف). کشکله؛ چوزهء پنبه بود که از او پنبه بیرون کنند. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی). || رخنهای کمردوک را نیز گویند که در وقت پنبه رشتن ریسمان چرخ را در آن اندازند. (برهان) (آنندراج) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء). شکاف کمردوک که ریسمان در آن افتد وقت رشتن. (فرهنگ نظام). به این معنی چوزه دوک نیز گویند. (انجمن آرا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر