چوگان کردن

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چُو کَ دَ] (مص مرکب) چوگان ساختن. ساختن چوگان. تراشیدن و پرداختن چوگان. ترتیب دادن چوگان :
خمیده بیدش از سودای خورشید
بلی رسم است چوگان کردن از بید.نظامی.
|| دوتا کردن. کوژ و منحنی کردن. خمیده کردن. چنگ کردن :
قدم کرد چوگان و در خم اوی
ز میدان عمرم بسر برد گوی.اسدی.
- از قامت کسی چوگان کردن؛ گوژ و منحنی ساختن قامت کسی. دوتا کردن بالای آختهء کسی. چنگ کردن قد کسی :
ای جوان سروقد گوئی ببر(1)
پیش از آن کز قامتت چوگان کنند.حافظ.
(1) - ن ل (چ محمد قزوینی): بزن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر