«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ خُ رِ سَ] (اِ مرکب) چارآخر سنگین. کنایه از چهار حد جهان؛ یعنی مشرق، مغرب، شمال و جنوب است. (از برهان) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین). || چهارعنصر باشد. که خاک و آب و باد و آتش است. (برهان) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از فرهنگ فارسی معین).