چهارپر

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ پَ] (ص مرکب، اِ مرکب)قسمی شیشه. (یادداشت مؤلف). ظرف شیشه ای مکعب مستطیل شکل که آب یا نوشابه را بکار دارند. || چهارپهلو. || دارای چهارپره. || قسمی چماق که بر سر آن آهنی گنده و چهارپر است. (یادداشت مؤلف). || دارای بال برای پریدن. رجوع به چارپر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر