چهارپره

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ پَرْ رَ/ رِ] (ص مرکب)که پره چهار دارد. || (اِ مرکب) نوعی تیر. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر