چهارپیر

«لغت نامه دهخدا»

[چَ] (اِخ) خلفای اربعه. چهاریار :
گه با چهارپیر زبان کرده در دهن
گه با دوطفل در دهن افکنده ریسمان.
خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر