چهارتاره

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ رَ رِ] (اِ مرکب) نام ساز. (غیاث اللغات) (آنندراج). طنبور. و رباب هر سازی که چهار سیم دارد. چهارتار :
شارک ز تو چمن گشت
هندوی چهارتاره زن گشت.خاقانی.
|| کنایه از عناصر اربعه. || دنیا به اعتبار چهارعنصر. رجوع به چارتاره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر