چهارجوی بهشتی

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ یِ بِ هِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از جویهای بهشت است. رجوع به چارجوی بهشتی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر