چهارچشم

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ چَ / چِ] (ص مرکب)که چشم چهار دارد. || بسیار مشتاق و منتظر و مراقب: چهار چشم (چهار چشمه) آن را می پایید؛ به دقت مراقب او بود. || صفت سگ نیز واقع شود. مُعَیَّن؛ سگ چهارچشم. (مهذب الاسماء). رجوع به چارچشم شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر