«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ چَ / چِ شُ دَ](مص مرکب) کنایه است از به دقت در کسی یا چیزی نگاه کردن. کنجکاوانه به بررسی چیزی پرداختن. با کنجکاوی فراوان به کسی یا چیزی نگریستن : صدر جهان محمد اسعد که سوی او اقبال را شده ست ز جودش چهارچشم. هروی مروزی. رجوع به چارچشم شدن شود.