چهارخایه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ یَ / یِ] (ص مرکب)که خایه چهار دارد. || مجازاً جگرآور. دلیر. گندآور. خایه دار. نرمنش. مرد مرد :
گر کندهء بینی ترا تخته کنند
هر در که از او کنند یک لخته کنند
تا کی بود این چهارخایه زینسان
خوب است که بینی ترا اخته کنند.
شرف الدین شفائی.
|| پردلی در شکار. (اشتینگاس). || ستیزه جو. جنگخواه. جنگ آرزو (اشتینگاس). || زن باره. (اشتینگاس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر