چهار دندان پیشین

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ دَ نِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) دندانهای پیشین انسان و دیگر پستانداران. دندانهای تیز و بران که در انسان تعدادشان در هر فک چهار باشد. رَباعیه. ثنایا.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر