«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ دَ نِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) دندانهای پیشین انسان و دیگر پستانداران. دندانهای تیز و بران که در انسان تعدادشان در هر فک چهار باشد. رَباعیه. ثنایا.