چهارروزه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ زَ / زِ] (ص نسبی)مجازاً به معنی زودگذر و ناپایدار که بس نپاید و به درازا نکشد. سپنجی.
- چهارروزهء عمر یا عمر چهارروزه؛ عمر زودگذر.
- دنیای چهارروزه؛ دنیای ناپایدار. جهان گذران.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر