«لغت نامه دهخدا»
[چَ / چِ زَ / زِ] (ص نسبی)مجازاً به معنی زودگذر و ناپایدار که بس نپاید و به درازا نکشد. سپنجی. - چهارروزهء عمر یا عمر چهارروزه؛ عمر زودگذر. - دنیای چهارروزه؛ دنیای ناپایدار. جهان گذران.