چهارصفه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ صُفْ فَ / فِ] (اِ مرکب) نوعی بناء. (یادداشت مؤلف) :ارسلان خان را سرائی بود، چنانکه ما چهارصفه گوئیم بفرمود تا آن چهارصد مرد را بند گران برنهادند و در آن چهارصفه محبوس کردند و آن چهارصفه را چهار در بود. (اسکندرنامه نسخهء سعید نفیسی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر