«لغت نامه دهخدا»
[بِ نُ / نِ / نَ دَ / بِ دَ](مص مرکب) آشکار کردن صورت. رخ نمودن. نمودن رخسار. آشکار کردن رخسار. هویدا کردن صورت. روی نمودن. روی نشان دادن. || ظاهر شدن. آشکار شدن. پیدا شدن. هویدا شدن : چو خورشید تابنده بنمود چهر بیاراست روی زمین را به مهر.فردوسی.