چهر بنمودن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ نُ / نِ / نَ دَ / بِ دَ](مص مرکب) آشکار کردن صورت. رخ نمودن. نمودن رخسار. آشکار کردن رخسار. هویدا کردن صورت. روی نمودن. روی نشان دادن. || ظاهر شدن. آشکار شدن. پیدا شدن. هویدا شدن :
چو خورشید تابنده بنمود چهر
بیاراست روی زمین را به مهر.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر