چهره مالیدن

«لغت نامه دهخدا»

[چِ رَ / رِ دَ] (مص مرکب)روی بر چیزی مالیدن. رخسار بر چیزی مالیدن. صورت مماس با چیزی ساختن. || کنایه از اظهار عجز و فروتنی است. (از آنندراج) :
ابروی دوست قبلهء محراب دولت است
آنجا بمال چهره و حاجت بخواه ازو.
حافظ (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر