«لغت نامه دهخدا»
[رَ / رِ بَ] (ص مرکب)دستاربند. (آنندراج) (ناظم الاطباء) : عجب نیست از سرو بالابلند که از عشق پیچان شود چیره بند. طغرا (از آنندراج). || به اصطلاح رقاصان هند زنی را گویند که به تقلید امردان چیره بر سر بندد و رقص کند. || باکره و دوشیزه. (از آنندراج).