چیز بخشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ دَ] (مص مرکب) عطا دادن. مال دادن. انعام دادن. خواسته دادن به کسی بلاعوض :
ببود آنشب و خورد و بخشید چیز
ز دهقان بسی آفرین یافت نیز.فردوسی.
بفرمای کاسبم دهد باز نیز
چنان دان که بخشیده ای جان و چیز.
فردوسی.
تهمتن بر او آفرین کرد نیز
بدرویش بخشید بسیار چیز.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر