«لغت نامه دهخدا»
[بَ دَ] (مص مرکب) عطا دادن. مال دادن. انعام دادن. خواسته دادن به کسی بلاعوض : ببود آنشب و خورد و بخشید چیز ز دهقان بسی آفرین یافت نیز.فردوسی. بفرمای کاسبم دهد باز نیز چنان دان که بخشیده ای جان و چیز. فردوسی. تهمتن بر او آفرین کرد نیز بدرویش بخشید بسیار چیز.فردوسی.