«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (مص مرکب) مال بخشیدن. عطا دادن : دو هفته ابا گستهم بود شاد بدو خلعت و چیز بسیار داد. فردوسی. برستم دوصد بدره دینار داد همان گیو را چیز بسیار داد.فردوسی.