چیزخواننده

«لغت نامه دهخدا»

[خوا / خا نَنْ دَ / دِ] (نف مرکب) که خواندن تواند. باسواد. دبیر. دانشمند ج، چیزخوانندگان :
بیاریم پیران داننده را
شکیبادل و چیزخواننده را.فردوسی.
سدیگر هرآن کس که داننده بود
نویسنده و چیزخواننده بود.فردوسی.
چنین داد پاسخ که نزد تو من
نیایم مگر با یکی انجمن.
که باشند پیش تو دانندگان
جهاندیده و چیزخوانندگان.فردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر