«لغت نامه دهخدا»
[خوا / خا نَنْ دَ / دِ] (نف مرکب) که خواندن تواند. باسواد. دبیر. دانشمند ج، چیزخوانندگان : بیاریم پیران داننده را شکیبادل و چیزخواننده را.فردوسی. سدیگر هرآن کس که داننده بود نویسنده و چیزخواننده بود.فردوسی. چنین داد پاسخ که نزد تو من نیایم مگر با یکی انجمن. که باشند پیش تو دانندگان جهاندیده و چیزخوانندگان.فردوسی.