چین انداختن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (مص مرکب)چین افکندن. چین دادن. به کیس و شکن درآوردن.
- چین در ابرو از کسی انداختن؛ با کسی خشم گرفتن :
ز کس چین در ابرو نینداختی
ز بازی به تندی نپرداختی.سعدی (بوستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر