«لغت نامه دهخدا»
[پَ وَ] (ن مف مرکب)پروردهء سرزمین چین که در چین پرورش یافته باشد : شاه از آن تنگ چشم چین پرورد خواست کز خاطرش فشاند گرد.نظامی.