«لغت نامه دهخدا»
[ءِ] (ع ص) نعت فاعلی از حَوم و حَوام و حیام و حومان. گرد چیزی گردنده. ج، حوم. || قاصد و عازم و آهنگ کنندهء کاری. ج، حُوّم. || تشنه. ظمآن. عطشان. ج، حوائم، حُوّم.