حائم

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ] (ع ص) نعت فاعلی از حَوم و حَوام و حیام و حومان. گرد چیزی گردنده. ج، حوم. || قاصد و عازم و آهنگ کنندهء کاری. ج، حُوّم. || تشنه. ظمآن. عطشان. ج، حوائم، حُوّم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر