حاب

«لغت نامه دهخدا»

[حاب ب] (ع ص) سهم حاب؛ تیری که گرد نشانه افتد. ج، حَواب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر