حابر

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِخ) (قسم خوردن) شخصی قنیی که شوهر یائیل قاتل سیسرا بود. و او ظاهراً از طائفهء خود عزلت گزیده زندگانی بسر همی برد و صاحب جاه و رتبه بود و ذریهء او را حابریان گویند. (قاموس کتاب مقدس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر