حادثه زای

«لغت نامه دهخدا»

[دِ ثَ / ثِ] (نف مرکب) که مولد حوادث است :
کی بود کاین سپهر حادثه زای
همه از یکدگر فرو ریزد.انوری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر