حاذله

«لغت نامه دهخدا»

[ذِ لَ] (ع ص) تأنیث حاذل. || عینٌ حاذله؛ چشم مژه فرو ریخته و آب از وی روان شده و سرخ شده و جای مژگان ورم کرده.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر