«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ابن رافع. عسقلانی آرد که عبدالله مروزی بسماع از ابن سیار گوید که حارث از صحابه بود و در وقعهء احد بشهادت رسید. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 291 شود.