حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن رافع. عسقلانی آرد که عبدالله مروزی بسماع از ابن سیار گوید که حارث از صحابه بود و در وقعهء احد بشهادت رسید. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 291 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر