حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن عمرو. (یا حارث) بن مالک و یا حارث بن الطلاطله [ طُ ](1). یکی از دشمنان پیغمبر(ص) است از قریش. رجوع به امتاع الاسماع ص 23 شود.
(1) -«طلاطله» نام مادر او است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر