حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) ابن عمروبن ثعلبه، و بعضی گفته اند حارث بن عمروبن حارث بن ایاس بن عمروبن سهم بن نضله بن غنم بن ثعلبه بن معن بن مالک بن اعصر باهلی سهمی. مکنی به ابی مسبقه(1) صحابی است. وی ساکن بصره بود و در زمرهء صحابه و از محدثین این شهر بشمار آید و از طریق نبسهء او زراره روایت کنند که حارث گفت: «بخدمت پیغمبر(ص) به منی یا به عرفات، رسیدم و مردم بر او گرد آمده بودند و آنحضرت آنان را خطبه میفرمود» و پسر وی عبدالله، و نبسهء وی زراره بن کریم بن حارث، از او روایت کنند. رجوع بکتاب الاستیعاب چ حیدر آباد ج 1 ص 112 و کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 298 و ص 299 شود.
(1) - در استیعاب ابوسفینه آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر